Als individu in het systeem

Ooit ben ik emotioneel en financieel gered door een onbekende. Hij plukte mij van straat en leidde mij op. Later bedankte ik hem en vroeg hem, toen we afscheid van elkaar namen: "Kan ik nog iets voor jou betekenen?" Hij zei: Als je ooit iemand, die ene, kan redden die het goed bedoelt, ongeacht kleur of geloof... doe het, want het voelt goed. Ik heb het hem beloofd.

Ik vind mijn rust in mijn uitingen op papier en doek, de tekeningen en de schilderijen. Ik ben kwetsbaar en word "over"sensitief genoemd. Don Quijote werd voor gek verklaard, en niemand weet nog dat het een figurant was namens de schrijver Cervantes die in de gevangenis zat, en een aanklacht schreef tegen het systeem.

Ik grijp alles aan om mensen in mijn omgeving te laten zien dat ze niet de enige zijn die in vertwijfeling zichzelf wegcijferen omwille van het sociaal wenselijke. Ik wil niemand pijn doen, ik wil de wereld helpen binnen mijn vermogen. Ik wil alleen maar lief zijn. Ik teken dingen die niet benoemd mogen worden, en schilder personen die vergeten worden.

Ik ben vechter tegen systemen, protocollen, methodes die eerst ten behoeve van de mensheid ontstaan en vervolgens kan of mag er niet meer nagedacht worden. En het ergste is, het gebeurt nog steeds, iedere dag. Overal om ons heen, onder elke stoeptegel zit onrecht dat goedgepraat wordt door het systeem. En we vergeten dat de mensen zelf het systeem bedienen... en in stand houden.